Akt 3 – Nie wolno nikomu zazdrościć

NIKT NIE WIE CO GO CZEKA


Nie wolno nikomu zazdrościć, nie wolno
Nie wolno nikomu współczuć, nie wolno

Bo wszyscy jesteśmy równi,
przeżywamy chwile szczęścia, bogactwa, sławy, a potem
Znowu żyjemy w rozpaczy, w nędzy.
Nikt nie wie, co go czeka, nikt nie wie
Nikt nie wie, co słowa mogą, nikt nie wie
Nikt nie wie, ilu martwych ludzi,
ta pieśń uskrzydlona, co miłość sławi.

Nikt nie wie, jak długo będę żył
Nikt nie wie co go czeka, nikt nie wie.

Umieramy w stosach kłamstwa
Paleni ogniem wstydu
Zmęczeni – zasypiamy w dołach niepamięci

Nie wolno nikomu zazdrościć, nie wolno
Nie wolno nikomu współczuć, nie wolno

Nie wolno nikomu zazdrościć, nie wolno
Nie wolno nikomu współczuć, nie wolno

Nie wolno nikomu zazdrościć, nie wolno
Nie wolno nikomu współczuć.

Słowa: Tadeusz Kijański
Muzyka: Tomasz Szczepanik